Τι μπορεί να παίξει ο κιθαρίστας

Χωρίς σταθερό πρόγραμμα

Ο διοργανωτής λέει ότι κάθε εμφάνιση διαμορφώνεται από τον κιθαρίστα στη σκηνή και ότι το ρεπερτόριο συνδυάζει πρωτότυπες συνθέσεις για κιθάρα, κλασικές διασκευές και εμβληματικά κομμάτια κλασικής κιθάρας. Αυτή είναι μια περιγραφή ύφους, όχι μια λίστα κομματιών. Διαφορετικοί κιθαρίστες παίζουν σε διαφορετικές βραδιές, οπότε τα κομμάτια ποικίλλουν, και αυτός ο οδηγός δεν μπορεί να υποσχεθεί κανένα από αυτά για τη δική σας ημερομηνία. Αυτό που μπορεί να κάνει είναι να εξηγήσει τις οικογένειες μουσικής από τις οποίες ένα πρόγραμμα κλασικής κιθάρας tends να αντλεί, ώστε να αναγνωρίζετε ένα όνομα όταν ο κιθαρίστας το αναφέρει.

Ισπανικός ρομαντισμός: Francisco Tárrega

Ο Francisco Tárrega, γεννημένος το 1852 και πεθαμένος το 1909, ήταν Ισπανός συνθέτης και κλασικός κιθαρίστας της ύστερης ρομαντικής περιόδου. Είναι γνωστός για τα Capricho Árabe, Recuerdos de la Alhambra και Gran Vals. Το Recuerdos de la Alhambra γράφτηκε το 1899 και χρησιμοποιεί τρέμολο, όπου μια νότα μελωδίας παίζεται επανειλημμένα τόσο γρήγορα που ακούγεται παρατεταμένη. Ένας επισκέπτης από τη Γερμανία ανέφερε τον Tárrega ανάμεσα στους συνθέτες που άκουσε στη συναυλία του Saint Paul's, οπότε η μουσική του είναι ένα πιθανό μέρος μιας βραδιάς, αν και ποτέ μια υπόσχεση.

Μοντέρνο: Leo Brouwer

Ο Leo Brouwer είναι Κουβανός συνθέτης, μαέστρος και κλασικός κιθαρίστας, γεννημένος στην Αβάνα το 1939. Τα κομμάτια του για κιθάρα περιλαμβάνουν το Canticum από το 1968, το La espiral eterna από το 1971, το Parábola από το 1973 και το Tarantos από το 1974. Ένας επισκέπτης από τη Γερμανία ανέφερε τον Brouwer ανάμεσα στους συνθέτες που παίχτηκαν στη συναυλία του Saint Paul's, μαζί με κλασικά ισπανικά έργα και διασκευές φάντο, οπότε ένα μοντέρνο κομμάτι μπορεί να βρίσκεται ανάμεσα στα παλαιότερα.

Το φάντο, χωρίς τον τραγουδιστή

Το φάντο είναι ένα τραγουδιστικό είδος, εγγεγραμμένο από την UNESCO το 2011 και παραδοσιακά συνοδευόμενο από την πορτογαλική κιθάρα. Μια διασκευή προσαρμόζει μια μελωδία φάντο για κλασική κιθάρα, έτσι η μελωδία παίζεται χωρίς φωνή. Ένας επισκέπτης έγραψε ότι το πρόγραμμα που άκουσε περιλάμβανε απόλυτα ταιριαστές πορτογαλικές διασκευές φάντο. Για έναν ακροατή που γνωρίζει μόνο το τραγούδι, το να ακούει τη μελωδία ως σόλο κιθάρας δείχνει πόσο πολύ από το τραγούδι βρίσκεται στη μελωδία.

Διαβάστε στη συνέχεια: Κιθάρα vs φάντο στη Λισαβόνα

Η προσωπική γραφή του κιθαρίστα

Η σελίδα καλλιτεχνών του διοργανωτή περιγράφει κιθαρίστες που συνθέτουν και διασκευάζουν. Ένας λέγεται ότι δημιουργεί οργανικά κομμάτια που συνδυάζουν βραζιλιάνικες, φλαμένκο, φάντο και τάνγκο επιρροές με νύξεις κλασικής και τζαζ. Ένας άλλος κινείται ανάμεσα σε κλασικά και παραδοσιακά είδη, συνυφαίνοντας μουσική από την Πορτογαλία, την Ισπανία και τη Νότια Αμερική. Ένας επισκέπτης από την Πορτογαλία περιέγραψε έναν κιθαρίστα που έπαιξε μουσική από πολλά είδη, συμπεριλαμβανομένων των δικών του συνθέσεων και διασκευών. Έτσι, μέρος της βραδιάς μπορεί να είναι μουσική που δεν θα βρείτε σε ηχογράφηση.

Ο ίδιος ο συνθέτης της πορτογαλικής κιθάρας

Ένα διάσημο όνομα ανήκει στην άλλη κιθάρα: ο Carlos Paredes, γεννημένος στην Coimbra το 1925 και αποβιώσας το 2004, θεωρείται ένας από τους greatest players της πορτογαλικής κιθάρας. Συνέθεσε μουσική για ταινίες και θέατρο, συμπεριλαμβανομένου του Canção Verde Anos για την ταινία του 1963 Os Verdes Anos. Η μουσική του δεν είναι ρεπερτόριο κλασικής κιθάρας, οπότε μην την περιμένετε στον Saint Paul's, αλλά δείχνει πώς ακούγεται ένας συνθέτης πορτογαλικής κιθάρας.