Dwa instrumenty, jedna pieśń
Gitara kontra fado w Lizbonie
Gitara klasyczna, gitara portugalska i fado wyjaśnione: dlaczego koncert gitary klasycznej w Lizbonie to nie występ fado i który wieczór będzie dla Ciebie odpowiedni.
Zarezerwuj miejsce w Saint Paul's ↗Gitara klasyczna i gitara portugalska
| Gitara klasyczna | Gitara portugalska | |
|---|---|---|
| Struny | Nylon | Dwanaście stalowych, w sześciu parach |
| Najbardziej znana z | Muzyka koncertowa solowa | Akompaniament fado |
| Na tym koncercie | Tak | Nie |
Dwa instrumenty zwane gitarą
Odwiedzający Lizbonę spotykają dwa instrumenty z słowem gitara w nazwie i łatwo je pomylić. Gitara klasyczna to instrument w stylu hiszpańskim ze strunami nylonowymi, na którym soliści grają w salach koncertowych i kościołach. Gitara portugalska, guitarra portuguesa, to inny instrument o własnym kształcie, strunach i roli. Koncert w kościele Saint Paul's Church jest na gitarę klasyczną, więc muzyka, którą tam usłyszysz, pochodzi z pierwszego instrumentu, a nie z drugiego, choć scenerią jest Lizbona.
Gitara klasyczna
Gitara klasyczna wywodzi się od instrumentów takich jak lutnia i vihuela, a jej współczesną formę ustalił XIX-wieczny hiszpański lutnik Antonio de Torres Jurado. Jej struny były niegdyś wykonywane z jelit, a obecnie z nylonu lub podobnych materiałów, przy czym trzy najniższe struny są owijane. Grający szarpią struny paznokciami lub opuszkami palców. Jej repertuar obejmuje muzykę dawną, hiszpańskie dzieła romantyczne i współczesne kompozycje, a to właśnie ten instrument rozbrzmiewa podczas koncertów Lisbon Classical Nights.
Gitara portugalska
Gitara portugalska to instrument szarpany z dwunastoma stalowymi strunami w sześciu parach, zachowujący stare klucze stroikowe, których niewiele instrumentów już używa. Grający stroją ją tymi kluczami i szarpią lub uderzają parami strun jednocześnie. Wywodzi się ze średniowiecznej cytoli i w połowie XIX wieku związała się z fado. Ponieważ jest instrumentem najściślej związanym z fado, obie gitary są często mylone.
Czym jest fado
Fado to portugalska miejska forma pieśni popularnej. Angielska Wikipedia datuje jej początki na lata dwudzieste XIX wieku w Lizbonie, podaje, że 27 listopada 2011 roku została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO, oraz wymienia gitarę portugalską i violę, rodzaj gitary, jako tradycyjne instrumenty towarzyszące. Dziś występ fado może być akompaniowany przez kwartet smyczkowy lub pełną orkiestrę. Wieczór fado to odrębny wieczór od tego, który opisuje ta strona, z piosenkarzem w centrum uwagi.
Gdzie się spotykają
Obie tradycje rzeczywiście się spotykają. Gość z Niemiec opisał transkrypcje fado wśród utworów granych podczas koncertu, a jeden z gitarzystów organizatora opisuje muzykę łączącą wpływy brazylijskie, flamenco, fado i tanga z klasyką i jazzem. Transkrypcja to melodia fado zaadaptowana na gitarę bez wokalisty, więc można usłyszeć melodię, która w innym wykonaniu ma słowa. Nawet wtedy instrumentem na scenie jest gitara klasyczna, a wieczór pozostaje recitalem.
Który wieczór Ci odpowiada
Wybierz koncert w Saint Paul's, jeśli chcesz usłyszeć gitarzystę z bliska, poznać tę muzykę i zasiąść w zabytkowej kościelnej sali z co najwyżej 25 innymi osobami. Wybierz wieczór fado, jeśli chcesz piosenkarza, historię opowiedzianą pieśnią i brzmienie gitary portugalskiej. Pasek aktywności pod kalendarzem rezerwacji wymienia inne wieczory, które odwiedzający mogą zarezerwować w Lizbonie.
Najczęściej zadawane pytania
Czy gitara klasyczna i gitara portugalska to ten sam instrument?
Nie. Gitara portugalska ma dwanaście stalowych strun ułożonych w sześć par i jest ściśle związana z fado, natomiast gitara klasyczna ma struny nylonowe. Koncert w Saint Paul's wykorzystuje gitarę klasyczną.
Czy koncert obejmuje fado?
Nie jako gatunek śpiewany. Koncert jest na gitarę klasyczną, choć gość opisał transkrypcje fado, czyli melodie fado zaadaptowane na gitarę bez wokalisty.
Kiedy fado trafiło na listę UNESCO?
Angielska Wikipedia podaje, że fado zostało wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO 27 listopada 2011 roku, a jego początki w Lizbonie sięgają lat 20. XIX wieku.
Źródła